Ο Λάζαρος Ρότα μας έβαλε τα γυαλιά: Το φορτισμένο μήνυμά του για την αυτοκτονία των 17ρονων στην Ηλιούπολη

Στη βραδιά της φιέστας, εκεί όπου συνήθως κυριαρχούν τα συνθήματα, τα χαμόγελα και η μέθη της επιτυχίας, ο Λάζαρος Ρότα επέλεξε έναν διαφορετικό δρόμο. Λίγα λεπτά μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος από την ΑΕΚ ο διεθνής αμυντικός άφησε στην άκρη το ποδόσφαιρο και μίλησε για κάτι πολύ μεγαλύτερο: την ανθρώπινη μοναξιά, τη σιωπηλή κατάρρευση και την ανάγκη να νοιαζόμαστε ουσιαστικά ο ένας για τον άλλον.

Αφορμή στάθηκε η τραγωδία στην Ηλιούπολη με την αυτοκτονία των δύο 17χρονων κοριτσιών, μια υπόθεση που συγκλονίζει την ελληνική κοινωνία. Ο Ρότα, εμφανώς φορτισμένος αλλά απόλυτα συνειδητοποιημένος για όσα ήθελε να πει, ζήτησε «δύο λεπτά» πριν ξεκινήσουν οι καθιερωμένες δηλώσεις και παρέδωσε ένα μάθημα ανθρωπιάς.

Μίλησε για μια εποχή όπου όλοι μοιάζουν συνδεδεμένοι, αλλά στην πραγματικότητα αισθάνονται ολοένα και πιο μόνοι. Για ανθρώπους που χαμογελούν δημόσια, ενώ μέσα τους δίνουν καθημερινά μάχες που κανείς δεν βλέπει. Για τη σημασία μιας ειλικρινούς κουβέντας, μιας αγκαλιάς, μιας πραγματικής ερώτησης προς κάποιον που υποφέρει σιωπηλά. Δεν ήταν ποδοσφαιρικές δηλώσεις. Δεν ήταν επικοινωνιακή τοποθέτηση. Ηταν μια ανθρώπινη παρέμβαση που ξεπέρασε τα όρια του αθλητισμού.

Ο 28χρονος δεξιός μπακ, ένας ποδοσφαιριστής που χρειάστηκε να παλέψει σκληρά για να καθιερωθεί και να κερδίσει την αναγνώριση, έδειξε πως η αξία ενός αθλητή δεν μετριέται μόνο σε ασίστ, τάκλιν ή τίτλους. Μετριέται και στην ικανότητά του να χρησιμοποιεί τη δημόσια παρουσία του για να περάσει ένα μήνυμα ουσίας.

Γι’ αυτό και στη συγκεκριμένη περίπτωση ο τίτλος του MVP αποκτά διαφορετική διάσταση. Οχι Most Valuable Player, αλλά Most Valuable Person. Γιατί σε μια κοινωνία που συχνά εξαντλείται στην εικόνα και στην επιφάνεια τέτοιες στιγμές υπενθυμίζουν πως ο αθλητισμός μπορεί ακόμα να παράγει πρότυπα με πραγματικό κοινωνικό αποτύπωμα.
Τα λόγια του Ρότα προκάλεσαν έντονη συγκίνηση και εκτός συνόρων.

Τα σερβικά μέσα ενημέρωσης, που κάλυψαν εκτενώς τη φιέστα της ΑΕΚ, δεν στάθηκαν μόνο στους πανηγυρισμούς της σερβικής «παροικίας» της Ενωσης με τους Μάρκο Νίκολιτς, Λούκα Γιόβιτς και Μιγιάτ Γκατσίνοβιτς, αλλά και στη συγκλονιστική τοποθέτηση του Ελληνα ποδοσφαιριστή. Για μερικά λεπτά σε μια γιορτή πρωταθλήματος το ποδόσφαιρο πέρασε σε δεύτερη μοίρα. Και ίσως αυτό να ήταν τελικά το σημαντικότερο μήνυμα απ’ όλα.