Δεν προλάβαμε ούτε στα Χριστούγεννα να φτάσουμε για να κρατήσουμε την ελπίδα, ότι κάτι θα προλάβει να διορθώσει ο ΠΑΣ Γιάννινα για να παραμείνει κοντά στην ΑΕΛ και να κάνει πρωταθλητισμό. Τρεις ομάδες σοβαρές αντιμετώπισε φέτος και τον έπιασε «σύνδρομο Θεσσαλονίκης», αφού πήγε η τριάρα και η τεσσάρα σύννεφο. Γιατί; Βασικά γιατί ο ΠΑΣ έχει την πιο αστεία άμυνα του πρωταθλήματος, μία μέτρια μεσαία γραμμή και μία επίθεση η οποία είναι ζήτημα αν ακουμπάει 2-3 φορές μπάλα στο παιχνίδι.
Αν δεν υπήρχε η βαριά φανέλα και η αύρα της Super League και των επιτυχιών που είχαν γίνει τα προηγούμενα χρόνια, ο ΠΑΣ θα πάθαινε πανωλεθρία φέτος και το αποδεικνύει ο τρόπος με τον οποίο κέρδισε τα περισσότερα παιχνίδια. Με εξαίρεση την Καβάλα, όλα τα άλλα με την ψυχή στο στόμα. Να παρακαλάμε να μη μας απομυθοποιήσουν, γιατί όπως και να το κάνουμε, το όνομα του ΠΑΣ συνεχίζει να πουλάει και φοβίζει. Αλλά για πόσο ακόμα;
Πάντα το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι όταν κάτι δεν πάει καλά. Εν προκειμένω, η διοίκηση των αδελφών Χριστοβασίλη έκανε τις επιλογές, εκείνη τις επωμίζεται και θα πληρώσει πολύ ακριβά τα λάθη, εκτός κι αν προλάβει και δώσει την ομάδα όσο ακόμα κάτι σώζεται.
Από εκεί και πέρα, έφταιγε ο Πομς για τον κακό μεταγραφικό σχεδιασμό; Δημοσίως όχι μόνο συναίνεσε σ’ αυτόν, αλλά δήλωνε και σίγουρος ότι έχει ένα πολύ γεμάτο ρόστερ. Αρκετές φορές είχε την ευκαιρία να ανασκευάσει με τις ερωτήσεις που του έκαναν οι δημοσιογράφοι και να ρίξει και καμιά «σπόντα» για τη διοίκηση, αλλά ήταν κάθετος και σίγουρος. Όταν κατάλαβε ότι δεν είναι έτσι τα πράγματα, άρχισε το αντιποδόσφαιρο της γιόμας, ίσως γιατί μόνο αυτό μπορούσε να παίξει με το υλικό που διέθετε κι όχι γιατί αυτό ήθελε να παίζει. Αυτό δεν θα το μάθουμε ποτέ.
Από τη δική του πλευρά ο Γκαλεάνο προσπαθεί να σώσει οτιδήποτε σώζεται. Βελτίωσε κάπως την εικόνα, αλλά με τον Ηρακλή φάνηκε ότι ο «βασιλιάς είναι γυμνός». Η ομάδα δεν βγάζει δυναμική πρωταθλητισμού, δεν πείθει δηλαδή, παρά τις «αναλαμπές» που υπήρξαν με Καβάλα και ΑΕΛ. Τουλάχιστον ας ελπίσουμε ότι η φανέλα θα συνεχίσει να προκαλεί δέος σε κάποιους από τους αντιπάλους, για να μην μπλέξει η ομάδα σε χειρότερες περιπέτειες. Τα ματς με τη Νίκη Βόλου και τον Καμπανιακό θα είναι από τα κρίσιμα στη μάχη της πεντάδας. Ας έχουν όλοι στο μυαλό τους ότι το πρωτάθλημα τώρα θα αρχίσει να μπαίνει στην ουσία του.
Να γυρίσει ο χρόνος πίσω δεν γίνεται, να γίνουμε «σταλεγάκηδες», δηλαδή οι γνωστοί «τα ‘λεγα εγώ», δεν έχει και νόημα πλέον, οπότε ας δούμε τι μας επιφυλάσσουν τα τρία επόμενα ματς του 2024 κι αν η ομάδα θα βγάλει κάποια αντίδραση μετά την ήττα από τον Ηρακλή. Αν έχει διατηρήσει κάτι από το μέταλλό της πρέπει να κερδίσει Νίκη Βόλου, Μακεδονικό και Καμπανιακό.
Αλλά έστω και το κάνει η ομάδα, μετά τι; Η διοίκηση μπορεί να διορθώσει κάτι; Θα ξοδέψει κάθε διαθέσιμο πόρο να ανεβάσει την ομάδα; Θα βρει επενδυτή να το κάνει εκείνος; Θα εγκαταλείψει την προσπάθεια και θα περιμένει πάλι του χρόνου να δει σε ποια σειρά θα είναι στην… «επετηρίδα» για να πάρει σειρά να ανέβει; Πάντως το να μην υπάρχει στόχος, όραμα, σχεδιασμός, αλλά μισόλογα, πάμε και βλέπουμε και τα τοιαύτα, μαθηματικά οδηγούν στην αποτυχία.
Υ.Γ. Έχουν φαγωθεί με τα πτυχία του Γκαλεάνο και της Σελέν Ερντέμ φέτος οι αντίπαλοι και προσπαθούν να δημιουργήσουν θέματα για το αν πρέπει να σηκώνονται από τον πάγκο, να κάνουν δηλώσεις κτλ. Το δίπλωμα του Παραγουανού αναγνωρίστηκε ως ισότιμο του UEFA PRO και μένουν κάποιες τελικές διατυπώσεις στην ΕΠΟ.
Όμως πρόβλημα προσπάθησε να δημιουργήσει και ο προπονητής του Ολυμπιακού στην Σελέν Ερντέμ, καθώς και το δικό της δίπλωμα είναι σε διαδικασία αναγνώρισης εντός ευρωπαϊκών συνόρων. Δεν μπορούσε λέει να κάνει τα “στραβά μάτια”. Εν τω μεταξύ, αν ρωτήσεις 100 μπασκετικούς ανθρώπους ποιος είναι προπονητής στον ΠΑΣ Γιάννινα και ποιος στις γυναίκες του Ολυμπιακού, οι 99 μόνο της Ερντέμ θα ξέρουν, λόγω του ότι έγινε viral από την πρόσληψή της και μετά, κάτι που προφανώς δεν άρεσε σε πολλούς.
Αντί ατομικής κριτικής σήμερα, ας πούμε κάτι πιο γενικό για τους παίκτες. Σαφώς στο πρώτο γκολ με τον Ηρακλή φταίει ο Αθανασίου που έχει λάθος αντίδραση, γιατί κατά τα άλλα η θέση του είναι σωστή. Αλλά αν δεν άνοιγε το σκορ από δικό του λάθος, θα άνοιγε από κάποιο άλλο. Ο ΠΑΣ ήταν ένα «ναυάγιο» χωρίς πάθος και νεύρο. Μοιραίος και άβουλος περίμενε πότε θα φάει γκολ. Και μην ξεχνάμε ότι ο Αθανασίου μέχρι σήμερα έδωσε βαθμούς με αποκρούσεις του. Και στην Κατερίνη την 1η αγωνιστική έβγαλε τετ α τετ, και στην Λάρισα κράτησε όρθια την ομάδα στο τέλος. Το πρόβλημα στον ΠΑΣ ξεκινάει από την πολύ αργή άμυνα και καταλήγει και στην μεταβατική πορεία του Αθανασίου από την απειρία στην εμπειρία.
Παίκτης Σομποτσίσνκι από το ματς με τον ΠΑΟΚ Β’ και μετά δεν υπάρχει, τον έχει πάρει από κάτω. Ένας Μπακαδήμας το παλεύει μόνο από τους στόπερ.
Σέποβιτς και Μάντζης είναι ζήτημα αν κάνουν 4-5 επαφές σε ολόκληρο παιχνίδι, δεν τροφοδοτούνται ούτε με… δελτίο.
Ο Σόρια έχει μεγάλες μεταπτώσεις στην απόδοσή του και με τον Ηρακλή κινήθηκε κάτω του μετρίου.
Λώλης και Πάνος δεν μπορούν να αμυνθούν από την ίδια πλευρά καλύπτοντας ο ένας τον άλλον, όταν υπάρχει δυνατός αντίπαλος.
Ο Νικολιάς πέτυχε ένα κανονικό γκολ που κακώς ακυρώθηκε, αλλά από μόνος του δεν φτάνει.
Ο Χάινριχ με τον Ρίντερ δεν είναι παίκτες που κάνουν τη διαφορά στην κατηγορία, αν και ο πρώτος κάπως το προσπαθεί στο ρόλο του «οχταριού» που έχει καθιερωθεί τελευταία.
Και τέλος, ο Αζίζ μοιάζει υπερβολικά αργός. Σε ματς όπως με το Κεραμίδι ίσως δεν φάνηκε πολύ, αλλά με πιο ποιοτικές ομάδες, τόσο τα δικά του μειονεκτήματα όσο και των άλλων, βγαίνουν στην επιφάνεια. Το αν του ταιριάζει ο ρόλος του «εξαριού» στον οποίο τον είδαμε στα δύο τελευταία ματς ή σε κάποια άλλη θέση, θα το κρίνει ο προπονητής.
Όσον αφορά τον Γκαλεάνο, δυστυχώς αναγκάζεται κι εκείνος να συνεχίζει τα πειράματα του προκατόχου του, αφού βλέπει ότι η κατάσταση δεν μαζεύεται από πουθενά. Πάει να φτιάξει την άμυνα, δεν φτάνει η μπάλα στην επίθεση. Παίζει επιθετικά, τρώει δέκα «πλάτες» στην άμυνα. Πάει να βάλει την μπάλα κάτω και η ανάπτυξη είναι τόσο αργή, που ακόμα και η άμυνα του ΠΑΣ θα προλάβαινε να προσαρμοστεί σ’ αυτήν. Σίγουρα θα πρέπει να ζητήσει μεταγραφές και ίσως στον ΠΑΣ να πρέπει να δουν το ενδεχόμενο να πάρουν καί παίκτες που ξέρουν την κατηγορία. Οπωσδήποτε όμως θα πρέπει να αποφύγουν παίκτες που θα θέλουν 3 μήνες προσαρμογής. Μιλάμε για 12 ματς όλα κι όλα, στα οποία πρέπει να έρθουν πολύ στοχευμένες μεταγραφές για να γίνει το απόλυτο των νικών.
Το άρθρο Του Γιάννη Γιαννάκη: Έντεκα αγωνιστικές με συνεχείς πειραματισμούς και χαμηλή δυναμική εμφανίστηκε πρώτα στο Super-FM.
.jpg?t=fHASDZsBOvjgt6oFtGtf_g)
