Από το 1996 στη χώρα μας έχει καθιερωθεί η πρώτη εβδομάδα του Νοεμβρίου (1-7 ) ως Παγκόσμια Εβδομάδα Μητρικού Θηλασμού. Το θέμα της φετινής Εβδομάδος είναι: «Κατανοώντας το παρελθόν και σχεδιάζοντας το μέλλον».

Με την ευκαιρία της 20ης επετείου της Παγκόσμιας Εβδομάδας Μητρικού Θηλασμού (1-7 Νοεμβρίου 2012 ), η UNICEF επισημαίνει πως εάν οι εθνικές πολιτικές που υποστηρίζουν το μητρικό θηλασμό είναι αποτελεσματικές μπορούν να αποτρέψουν τους θανάτους περίπου ενός εκατομμυρίου παιδιών κάτω των πέντε ετών στις αναπτυσσόμενες χώρες κάθε χρόνο.

Ο αποκλειστικός μητρικός θηλασμός προφυλάσσει από ασθένειες όπως η διάρροια και η πνευμονία που προκαλούν θανάτους εκατομμυρίων παιδιών. Δημοσιεύσεις του έγκυρου ιατρικού περιοδικού Lancet σχετικά με την διατροφή ανέδειξαν το αξιοσημείωτο γεγονός ότι ένα παιδί που δεν έχει θηλάσει είναι 14 φορές πιθανότερο να πεθάνει στους πρώτους έξι μήνες από ένα παιδί που τρέφεται αποκλειστικά με μητρικό γάλα..

Αν η προώθηση του μητρικού θηλασμού ήταν αποτελεσματικότερη θα βλέπαμε μικρότερα ποσοστά ασθενειών, υποσιτισμού και καχεξίας. Γι' αυτό πρέπει να γίνεται συστηματική ενημέρωση των υποψήφιων γονιών ιδιαίτερα των μητέρων, από τους παιδιάτρους, τις μαίες τους επισκέπτες υγείας και νοσηλευτές που γνωρίζουν το θέμα και μπορούν να βοηθήσουν στην αύξηση των ποσοστών των μητέρων που θηλάζουν.

Ολοκληρώθηκε η διαδικασία εκκαθάρισης και καταβολής της δαπάνης στους δικαιούχους για την υλοποίηση των δράσεων του Προγράμματος Βελτίωσης των Συνθηκών Παραγωγής και Εμπορίας των Προϊόντων της Μελισσοκομίας έτους 2012.Σύμφωνα με τα στοιχεία πληρωμών, το ποσό που θα καταβληθεί  στους δικαιούχους ανέρχεται στα 5.446.350 ευρώ, από το ποσό των 5.600.000 Ευρώ που είχε αρχικά προβλεφθεί κι εγκριθεί για την υλοποίηση των δράσεων του προγράμματος για το τρέχον έτος, Στην ουσία η απορρόφηση της Δράσης ανέρχεται σε ποσοστό 97,26% (πίνακας 2) από αυτό που αρχικά είχε εγκριθεί και αποτελεί το υψηλότερο από την έναρξη εφαρμογής του προγράμματος εδώ και περίπου δέκα χρόνια.Στον επισυναπτόμενο πίνακα (1) παρουσιάζονται τα ποσά που θα καταβληθούν ανά δράση για το πρόγραμμα έτους 2012:
 
ΔΡΑΣΗ
(πίνακας 1)    ΠΟΣΟ
(σε Ευρώ)       
1.1 Λειτουργία Κέντρων Μελισσοκομίας    1.270.575,76       
1.2 Ηλεκτρονικό Δίκτυο Μελισσοκομίας - Melinet    9.795.74,00       
1.3 Ταχύρρυθμες εκπαιδεύσεις μελισσοκόμων    59.009,57       
3.1 Αντικατάσταση Κυψελών    1.186.501,42       
3.2 Οικονομική στήριξη της νομαδικής μελισσοκομίας    2.699.678,13       
4.1 Αναλύσεις μελιού    179.946,80       
4.2 Στήριξη ίδρυσης και λειτουργίας εργαστηρίων ανάλυσης μελιού    10.000,00       
6.1 Εφαρμοσμένη Έρευνα    30.843,45       
ΣΥΝΟΛΟ:    5.446.350,87     (πίνακας 2)
 
ΕΤΟΣ    ΥΨΟΣ ΕΓΚΡΙΘΕΝΤΟΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ
(σε Ευρώ)    ΠΛΗΡΩΜΕΣ
(σε Ευρώ)    % ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΗΣ       
2002    4.695.525    3.657.140    77,89       
2003    4.695.525    4.107.550    87,48       
2004    4.695.525    4.019.800    85,61       
2005    5.400.000    4.362.861    80,79       
2006    5.600.000    4.361.009    77,88       
2007    5.600.000    4.711.530    84,13       
2008    5.600.000    5.260.203    93,93       
2009    5.600.000    5.234.565    93,47       
2010    5.600.000    5.443.041    97,20       
2011    5.400.000    5.129.576    94,99       
2012    5.600.000    5.446.351    97,26    

Η Παγκόσμια Ημέρα Επισιτισμού (16 Οκτωβρίου) και η Διεθνής Ημέρα για την Εξάλειψη της Φτώχειας (17 Οκτωβρίου), δίνουν την ευκαιρία για την ανάδειξη δύο σημαντικών προβλημάτων που επηρεάζουν τη ζωή και την ευημερία των παιδιών.

Ο υποσιτισμός και η φτώχεια είναι φαινόμενα αλληλένδετα και οι προσπάθειες μείωσης του παιδικού υποσιτισμού στον κόσμο καταπολεμά ταυτόχρονα τη φτώχεια. Οι ρίζες του υποσιτισμού βρίσκονται στη φτώχεια, την έλλειψη εκπαίδευσης και τις ανισότητες και χρειάζεται κάτι περισσότερο από την απλή παροχή τροφίμων για να καταπολεμηθεί. Τα στοιχεία είναι αδιάψευστα:

Ο υποσιτισμός συντελεί σε περισσότερους από το ένα τρίτο όλων των θανάτων παιδιών κάτω των πέντε ετών. Πάνω από το ένα τρίτο των παιδιών που πεθαίνουν από πνευμονία, διάρροια και άλλες ασθένειες θα μπορούσαν να είχαν επιβιώσει αν δεν ήταν υποσιτισμένα.

Περίπου το 40% των παιδιών στον αναπτυσσόμενο κόσμο - πάνω από μισό δισεκατομμύριο παιδιά - αγωνίζονται να επιβιώσουν με λιγότερο από 1 δολάριο την ημέρα.

Τα παιδιά που επιβιώνουν από υποσιτισμό συχνά έχουν ασθενή υγεία σε όλη τη ζωή τους και μειωμένες νοητικές ικανότητες που περιορίζουν τη δυνατότητά τους να πάνε σχολείο και να κερδίσουν όταν μεγαλώσουν ένα αξιοπρεπές εισόδημα. Έτσι παγιδεύονται σε ένα φαύλο κύκλο ασθενικής υγείας και φτώχειας από γενιά σε γενιά.

Στην πρόσφατη μεγάλη επισιτιστική κρίση στο Κέρας της Αφρικής η UNICEF έσωσε χιλιάδες ζωές παρέχοντας επείγουσα θεραπευτική διατροφή σε περισσότερα από 1.000 επισιτιστικά κέντρα που δημιούργησε.

Η εξάλειψη της ακραίας φτώχειας και πείνας αποτελούν κορυφαία παγκόσμια προτεραιότητα.

Ο Πρώτος Αναπτυξιακός Στόχος της Χιλιετίας απαιτεί:

Μείωση στο μισό, μεταξύ 1990 και 2015, του ποσοστού των ανθρώπων των οποίων το εισόδημα είναι μικρότερο από ένα δολάριο την ημέρα.

Πλήρη παραγωγική απασχόληση και αξιοπρεπή εργασία για όλους, συμπεριλαμβανόμενων των γυναικών και των νέων.

Μείωση στο μισό, μεταξύ 1990 και 2015, του ποσοστού των ανθρώπων που υποφέρουν από πείνα.

Στην Ελλάδα, πρόσφατη έκθεση της Ελληνικής Επιτροπής της UNICEF, έδειξε ότι περισσότερα από 439.000 παιδιά ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Επίσης το 37,1% και το 18,4% των φτωχών παιδιών, διαβιούν σε νοικοκυριά που δηλώνουν αντίστοιχα αδυναμία ικανοποιητικής θέρμανσης και ελλείψεις βασικών ανέσεων στο νοικοκυριό.

Η UNICEF Ελλάδος προτείνει στοχευμένες πολιτικές για την αντιμετώπιση της παιδικής φτώχειας όπως:

Συμφιλίωση οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής, με διευκόλυνση των εργαζομένων μητέρων από τις επιχειρήσεις, ευρύτερες υπηρεσίες φύλαξης των παιδιών, ελαστικότητα ωραρίου κ.α.

Ένταξη των Δικαιωμάτων του Παιδιού στις δημόσιες πολιτικές (mainstreaming).

Συσχέτιση της παιδικής φτώχειας με τα Δικαιώματα του Παιδιού.

Παροχές σε είδος (δωρεάν γεύματα στα σχολεία, σχολικές φόρμες και σχολικά είδη πρώτης ανάγκης).

Μετάβαση από την ιδρυματική φροντίδα στο θεσμό της αναδοχής.

Στοχευμένες πολιτικές για τις κοινωνικές μεταβιβάσεις ώστε να μειώνουν την παιδική φτώχεια.

Εισαγωγή κωδικού στον προϋπολογισμό του κράτους και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης για την παιδική ηλικία.

Περισσότερα στοιχεία για την παιδική φτώχεια στην Ελλάδα θα βρείτε στο http://www.unicef.gr/news/2012/dt1012.php και για τη φτώχεια και πείνα στον κόσμο στο http://www.unicef.gr/pdfs/poverty_and_hunger.pdf

Η UNICEF εστιάζει στον τερματισμό των γάμων σε παιδική ηλικία

«Η Ζωή μου, το Δικαίωμα μου, Τέλος στους Γάμους Παιδιών»

Μέλη μιας κοινότητας στο Μπαγκλαντές γελούν σε μια θεατρική απαράσταση με στόχο την ενημέρωση για το trafficking και τους γάμους παιδιών.

Κατά την πρώτη Παγκόσμια Ημέρα του Κοριτσιού, η UNICEF και οι συνεργάτες της επισημαίνουν τις από κοινού προσπάθειες για τον τερματισμό των γάμων σε παιδική ηλικία - μια θεμελιώδη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που επηρεάζει όλες τις πτυχές της ζωής ενός κοριτσιού.

«Η Παγκόσμια Ημέρα του Κοριτσιού αντανακλά άμεσα την ανάγκη να τεθούν τα δικαιώματα των κοριτσιών στο επίκεντρο της ανάπτυξης», δήλωσε η Anju Malhotra από τον Τομέα της UNICEF για το Φύλο και τα Δικαιώματα, «Τα Ηνωμένα Έθνη και οι συνεργάτες τους ενώνουν τις δυνάμεις τους για να δείξουν την απίστευτη πρόοδο που έχει σημειωθεί και να τονίσουν τις υπάρχουσες προκλήσεις.»

Οι πιο πρόσφατες εκτιμήσεις της UNICEF δείχνουν ότι περίπου 70 εκατομμύρια - ή σχεδόν η 1 στις 3 - νεαρές γυναίκες ηλικίας 20-24 ετών παντρεύτηκαν πριν από την ηλικία των 18 ετών, με τα 23 εκατομμύρια εξ αυτών να έχουν παντρευτεί πριν από τα 15. Παγκοσμίως, σχεδόν 400 εκατομμύρια γυναίκες ηλικίας 20-49, ή πάνω από το 40%, παντρεύτηκαν σε παιδική ηλικία.

Ο γάμος σε παιδική ηλικία βάζει σε κίνδυνο τα κορίτσια για πρώιμη και ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη, θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή τους. Οι μητρικοί θάνατοι που σχετίζονται με την εγκυμοσύνη και τον τοκετό είναι ένα σημαντικό ποσοστό της θνησιμότητας κοριτσιών ηλικίας 15-19 ετών σε όλο τον κόσμο, που αντιστοιχεί σε περίπου 50.000 θανάτους κάθε χρόνο. Επιπλέον, τα κορίτσια μεταξύ 10 και 14 ετών διατρέχουν πέντε φορές μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου κατά την εγκυμοσύνη και τον τοκετό από τις γυναίκες ηλικίας 20 έως 24 ετών.

Η UNICEF, σε συνεργασία με τα κράτη, την κοινωνία των πολιτών και οργανισμούς, ταμεία και προγράμματα των Ηνωμένων Εθνών, θέτει τις βάσεις για να τερματισθεί το φαινόμενο των γάμων σε παιδική ηλικία σε παγκόσμιο επίπεδο. Το 2011, 34 τοπικά γραφεία της UNICEF ανέφεραν προσπάθειες για την αντιμετώπιση των γάμων παιδιών μέσα από κοινωνικές και οικονομικές προσπάθειες αλλαγής και νομικές μεταρρυθμίσεις.

Στην Ινδία, μια από τις χώρες με το μεγαλύτερο αριθμό κοριτσιών που παντρεύονται πριν τα 18 τους χρόνια, οι γάμοι παιδιών έχουν μειωθεί σε εθνικό επίπεδο και σε σχεδόν όλες τις περιοχές από 54% το 1992-1993 σε 43% το 2007-2008, αλλά ο ρυθμός της αλλαγής είναι αργός. Η UNICEF υποστήριξε τη Νομοθετική Πράξη Απαγόρευσης Γάμου Παιδιών του 2006 και από τότε έχει υποστηρίξει την ανάπτυξη και εφαρμογή μιας εθνικής στρατηγικής για το γάμο παιδιών που έχει ως στόχο να συντονίσει τα προγράμματα και τις πολιτικές για την αντιμετώπιση τόσο των αιτιών όσο και των συνεπειών του γάμου παιδιών.

Η εμπειρία σε περιβάλλοντα τόσο διαφορετικά όπως στο Μπαγκλαντές, τη Μπουρκίνα Φάσο, το Τζιμπουτί, την Αιθιοπία, την Ινδία, το Νίγηρα, τη Σενεγάλη και τη Σομαλία δείχνει πώς συνδυάζοντας τη λήψη νομικών μέτρων μαζί με υποστήριξη στις κοινότητες, που προσφέρει βιώσιμες εναλλακτικές λύσεις - ειδικά εκπαίδευσης - και επιτρέποντας τις τοπικές κοινότητες να συζητήσουν και να καταλήξουν στη ρητή, συλλογική απόφαση για τον τερματισμό των γάμων σε παιδική ηλικία, αποφέρει θετικά αποτελέσματα.

«Οι γάμοι παιδιών μπορεί συχνά να οδηγήσουν στον τερματισμό της εκπαίδευσης ενός κοριτσιού. Σε κοινωνίες όπου η πρακτική αυτή είναι διαδεδομένη, ο γάμος μιας κοπέλας σε παιδική ηλικία είναι μέρος ενός συμπλέγματος κοινωνικών προτύπων και συμπεριφορών που αντανακλούν τη χαμηλή αξία που αποδίδεται στα ανθρώπινα δικαιώματα των κοριτσιών», δήλωσε η Anju Malhotra.

Η εκπαίδευση είναι μια από τις πιο αποτελεσματικές στρατηγικές για την προστασία των παιδιών ενάντια στο γάμο. Όταν τα κορίτσια είναι σε θέση να παραμείνουν στο σχολείο μια αλλαγή νοοτροπίας μπορεί επίσης να έλθει ως προς τις ευκαιρίες τους εντός της κοινότητας. Το ποσοστό των παιδιών-νυφών έχει μειωθεί κατά τα τελευταία 30 χρόνια, αλλά οι γάμοι παιδιών παραμένουν σε υψηλά ποσοστά σε πολλές περιοχές του κόσμου, ιδιαίτερα στις αγροτικές περιοχές και μεταξύ των φτωχότερων.

Πρόσφατα είδαν το φως της δημοσιότητας στοιχεία της "λίστας της Σαγκάης" για τα ΑΕΙ σε έγκριτες ελληνικές εφημερίδες με τίτλους και σχόλια αρνητικά για την ποιότητα και το επίπεδο των ελληνικών ΑΕΙ, όπως "ΑΕΙ χαμηλού επιπέδου" ή "κάτω από τη βάση τα ελληνικά ΑΕΙ". Εικόνα διόλου κολακευτική για τα δημόσια Πανεπιστήμια της χώρας και πολύ μακριά από την αλήθεια και το πραγματικό επίπεδο σπουδών και έρευνας που υλοποιούν τα Ελληνικά Πανεπιστήμια. Οι πιο γνωστές "λίστες" κατάταξης των Πανεπιστημίων (University Ranking Systems) είναι:

1. Το σύστημα "Academic Ranking of World Universities" (ARWU), γνωστό ως λίστα της Σαγκάης (Shanghai ranking), το οποίο συντάσσεται με την ευθύνη του Πανεπιστημίου Jiatong της Σαγκάης. Βασικά κριτήρια αποτελούν το επίπεδο σπουδών και η ποιότητα των Τμημάτων που εκτιμώνται από διάφορους συντελεστές βαρύτητας, όπως βραβεία, μετάλλια, Νόμπελ και υψηλού κύρους επιστημονικές δημοσιεύσεις από το εκπαιδευτικό και ερευνητικό προσωπικό, καθώς και από τους αποφοίτους των Ιδρυμάτων. Το σύστημα ARWU κατατάσσει τα 500 καλύτερα Πανεπιστήμια από 1200 επιλεγμένα από όλον τον κόσμο.

2. Το σύστημα "CHE Excellence Ranking" οργανώνεται από το ανεξάρτητο κέντρο CHE Center for Higher Education Development για τις επιστήμες της Βιολογίας, της Χημείας, της Οικονομίας, των Μαθηματικών, της Φυσικής, των Πολιτικών επιστημών και της Φιλολογίας. Βασικά κριτήριά του αποτελούν η ποιότητα σπουδών, τα ερευνητικά επιτεύγματα, οι υποδομές και κυρίως οι απόψεις των αποφοίτων για τις Σχολές που αποφοίτησαν. Απευθύνεται κυρίως σε αποφοίτους αγγλόφωνων Ιδρυμάτων.

3. Το σύστημα "QS World University Rankings" οργανώνεται από τον ανεξάρτητο Οργανισμό Times Higher Education –QS World University Rankings και ασχολείται με την κατάταξη 700 επιλεγμένων μεγάλων Πανεπιστημίων. Βασικά κριτήρια αποτελούν ερωτηματολόγια που απευθύνονται σ' έναν μεγάλο αριθμό αποφοίτων και εκπαιδευτικών (αγγλόφωνων), καθώς και ερευνητικές επιτυχίες, όπως αυτές προκύπτουν από τράπεζες δεδομένων.

4. Το σύστημα "QS Stars" οργανώνεται από ανεξάρτητη εταιρεία. Βασικά κριτήρια είναι η ποιότητα στην έρευνα και τη διδασκαλία, η επαγγελματική αποκατάσταση των αποφοίτων, οι υποδομές, η διεθνοποίηση, η καινοτομία και μεταφορά τεχνογνωσίας, καθώς και η ενασχόληση με τη διά Βίου εκπαίδευση.

5. Το σύστημα "High Impact Universities" οργανώνεται από ένα ανεξάρτητο δίκτυο ερευνητών της Αυστραλίας. Στην κατάταξη δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στους συντελεστές απήχησης των ερευνητικών δημοσιεύσεων, καθώς και στον συντελεστή ερευνητικής ποιότητας H-index (συντελεστής Hirsch) του προσωπικού των Ιδρυμάτων.

6. To σύστημα "Leiden Ranking" οργανώνεται από το Κέντρο Σπουδών της Επιστήμης και Τεχνολογίας (CWTS) του Πανεπιστημίου Leiden. Η αξιολόγηση αφορά 500 Πανεπιστήμια από όλον τον κόσμο και έχει βασικά κριτήρια την ποιότητα στην έρευνα και την ερευνητική συνεργασία μεταξύ των Ιδρυμάτων.

Παράλληλα, διάφορα Ιδρύματα στον κόσμο και άλλοι ανεξάρτητοι οργανισμοί οργανώνουν λίστες κατάταξης των Ιδρυμάτων: όπως το SCImago Institutions Rankings (SIR) από την Ισπανία, το Professional Classification of Higher Education (PCHE – CEOS) από τη Γαλλία και το Διεπιστημονικό Δίκτυο Πολιτικών Ανώτατης Εκπαίδευσης (ΠΑΕ) από την Ελλάδα κ.ά.

Όπως φαίνεται από την παραπάνω σύντομη παρουσίαση των πιο σημαντικών συστημάτων αξιολόγησης, υφίσταται μια σειρά προβλημάτων αξιοπιστίας, όπως τα κριτήρια και οι συντελεστές βαρύτητας που χρησιμοποιεί το κάθε σύστημα. Επιλέγοντας τα κριτήρια και τους συντελεστές βαρύτητας τους, αυτόματα καθορίζεται και ρυθμίζεται η σειρά κατάταξης των Πανεπιστημίων.

Τα προβλήματα αυτά απασχολούν όλα τα υφιστάμενα συστήματα κατάταξης. Σε πρόσφατο συμπόσιο στις 27 Ιουνίου 2012 στις Βρυξέλλες με θέμα: "The future of University Rankings: Europe in a Global Context" ανέκυψε και το θέμα της αξιοπιστίας των τραπεζών επιστημονικών δεδομένων που χρησιμοποιούνται, αλλά και της πληρότητάς τους ως προς τα δεδομένα και την επικαιροποίηση αυτών. Πρόβλημα αποτελεί και η κατάταξη Πανεπιστημίων με διαφορετική οργάνωση Σχολών και επιστημονικών αντικειμένων. Τέλος, προβληματισμό προκαλεί η φιλοδοξία πολλών νέων ανεξάρτητων οργανισμών να ιδρύσουν νέα συστήματα Ranking σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο, όπως για παράδειγμα η Γερμανία, η Πολωνία, η Ρωσία, η Ισπανία, το Ουζμπεκιστάν κ.ά. Κοινός στόχος είναι η προβολή των Ιδρυμάτων κάθε χώρας για την προσέλκυση μεριδίου από τα 3-4 εκατομμύρια φοιτητών που σπουδάζουν σε Ιδρύματα εκτός της χώρας καταγωγής τους.

Τα περισσότερα Ευρωπαϊκά Πανεπιστήμια εκτιμούν ότι με τα συστήματα ARWU του Πανεπιστημίου Jiatong της Σαγκάης και QS του οργανισμού Times Higher Education ευνοούνται κατά κύριο λόγο ιδιαίτερα τα Αγγλικά, τα Αμερικάνικα, καθώς επίσης και τα Κινέζικα Πανεπιστήμια. Τα κριτήρια, οι συντελεστές βαρύτητας και οι τράπεζες δεδομένων που χρησιμοποιούνται, καθορίζουν απόλυτα και αυθαίρετα για πολλούς ειδικούς τη σειρά κατάταξης. Τα δύο παραπάνω συστήματα επιλέγουν προς αξιολόγηση μόνο τα δύο μεγαλύτερα Ιδρύματα της Ελλάδας, το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ) και το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ). Τα άλλα Πανεπιστήμια αποκλείονται εξαρχής από την αξιολόγηση λόγω του μικρού μεγέθους τους και όχι λόγω του ακαδημαϊκού επιπέδου τους. Όσον αφορά τα συστήματα Ranking, τα οποία επιλέγουν προς αξιολόγηση και άλλα ελληνικά Πανεπιστήμια, όπως π.χ. το σύστημα Leiden η σειρά κατάταξης για τα ελληνικά Πανεπιστήμια είναι: ΑΠΘ, Πανεπιστήμιο Πατρών, ΕΚΠΑ, ΕΜΠ, Πανεπιστήμιο Κρήτης, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, Πανεπιστήμιο Αιγαίου, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο, τα οποία ανήκουν στο 5% και ακολουθούν τα Πανεπιστήμια Θεσσαλίας, Οικονομικό Αθηνών, Πολυτεχνείο Κρήτης, Μακεδονίας, Πειραιά και Γεωπονικό τα οποία κατατάσσονται στο 10% των καλύτερων Ιδρυμάτων.

Το Διεπιστημονικό Δίκτυο Πολιτικών Ανώτατης Εκπαίδευσης, κάνοντας χρήση για το 2011 και 2012 των στοιχείων από το webometrics. info του ισπανικού συστήματος των World Ranking Universities, τοποθετεί δέκα ελληνικά πανεπιστήμια από ένα σύνολο 20.372 (2012) Ιδρυμάτων στο 5% των καλύτερων πανεπιστημίων του κόσμου.

Θα αποτελούσε σημαντική παράλειψη να μην αναφερθεί το «ελληνικό παράδοξο», όπως αποκαλείται από τους κύκλους των Βρυξελλών, το γεγονός, δηλαδή, των σημαντικών επιτυχιών στην έρευνα των επιστημόνων από τα Ελληνικά Πανεπιστήμια. Οι επιτυχίες αυτές είναι πέρα και πολύ πάνω από τα πληθυσμιακά και οικονομικά δεδομένα της χώρας, στην οποία το 90% της έρευνας υλοποιείται από τα Πανεπιστήμια.

Όλα αυτά τα στοιχεία σε συνδυασμό με την εξωτερική αξιολόγηση των Τμημάτων των ελληνικών ΑΕΙ, για όσα Τμήματα αυτή κατέστη δυνατόν να ολοκληρωθεί λόγω των προβλημάτων λειτουργίας της ΑΔΙΠ, καταδεικνύουν ότι τα ελληνικά πανεπιστήμια παρά τα προβλήματα υποχρηματοδότησης παραμένουν όρθια, προσφέροντας υψηλού επιπέδου εκπαιδευτικό και ερευνητικό έργο. Τα Πανεπιστήμια λειτουργούν παρ' όλες τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα τελευταία δύο χρόνια με τις αλλαγές στο θεσμικό και διοικητικό τους επίπεδο. Για να γίνουν κατανοητές οι συνθήκες λειτουργίας των ελληνικών ΑΕΙ παραθέτομαι το εξής παράδειγμα: Το Πανεπιστήμιο του Illinois πρόσφατα ενίσχυσε μία ερευνητική του ομάδα με την αγορά ενός ηλεκτρονικού-υπολογιστικού συστήματος για τη διερεύνηση δύο φυσικών φαινομένων αξίας 188 εκ. δολαρίων. Με το ποσό αυτό σήμερα καλύπτεται η συνολική εκπαιδευτική και ερευνητική λειτουργία του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων ή του Πανεπιστημίου Κρήτης ή του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης για 15 χρόνια.

Η λειτουργία της ΑΔΙΠ με την άμεση ολοκλήρωση της αξιολόγησης όλων των Τμημάτων και τη συμμετοχή τους σε ένα Ευρωπαϊκό Δίκτυο αξιολόγησης των Πανεπιστημίων ανά επιστημονικό αντικείμενο αποτελεί μια αξιόπιστη λύση, πέραν από όποιες σκοπιμότητες και συγκρούσεις στο χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων.

Τριαντάφυλλος Αλμπάνης

Καθηγητής Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

Πρύτανης