Σκέψεις μιας ιατρού, με αφορμή εορτή εκπαιδευτικών.

Ήμουν ακόμη στο ιατρείο, όταν δέχτηκα μια πρόσκληση χορού. Επρόκειτο για το χορό των συνταξιούχων εκπαιδευτικών, των δασκάλων.

Πρώτη φορά κλήθηκα από το σύλλογο επίσημα.

Για λόγους συναισθηματικούς προσπάθησα να τα καταφέρω, να εξασφαλίσω χρόνο το βράδυ εκείνο, στις 27-1-2012 και να βρεθώ στα Λιθαρίτσια. Και λέγω συναισθηματικούς, γιατί οι πρόγονοί μου και στα πρώτα επαγγελματικά του χρόνια και ο πατέρας μου, ήτα δάσκαλοι.

Σε μια Ελλάδα που έζησε πολύ πιο δύσκολους καιρούς από αυτόν της σημερινής κρίσης.

Γι' αυτό δικαίως η κοσμήτωρ του συλλόγου είπε ότι το χαμόγελο των παρεστώντων της θύμισε το κουτί της Πανδώρας που πρόλαβε να εξασφαλίσει (κλείνοντάς το την τελευταία στιγμή) ένα μοναδικό στοιχείο για τον άνθρωπο: την ΕΛΠΙΔΑ. Η οποία συνεπάγεται την αισιοδοξία για το μέλλον.

Είπε ακόμη ότι η φράση «συνταξιούχοι» στη λεζάντα του συλλόγου είναι σχήμα λόγου. Γιατί στην πραγματικότητα, οι δάσκαλοι αισθάνονται διαρκώς ότι βρίσκονται εν ενεργεία καθώς οι αξίες, με τις οποίες γαλούχιζαν την εκάστοτε ΝΕΑ ΓΕΝΕΑ, έγιναν η σκυτάλη και για τους εκπαιδευτικούς που έπονταν.

Έτσι πρόκειται για τους ΒΕΤΕΡΑΝΟΥΣ του κλάδου, είπε.

Ίσως να μην το πίστευα έτσι, αν δεν είχα την καταγωγή που προανέφερα, δεδομένου ότι ο παππούς μου ο Στέφανος Τζιάλλας, μας δίδασκε τη Βίβλο, τον Όμηρο και το Γεροστάθη ως τα βαθιά του γεράματα, ενώ σαν έκφραση των όλων αξιών, έκλεινε με κάποιο άσμα που μας το δίδασκε φροντίζοντας να το μαθαίνουμε ταυτόχρονα.

Και τα θυμάμαι όλα εκείνα. Και κάπου κάπου σιγοτραγουδούσαμε ακόμα τα τραγούδια που μας έμαθε ο παππούς και τις αξίες τις πανανθρώπινες, μέσω του Ευαγγελίου, του Ομήρου και του Γεροστάθη του Λ. Μελά.

Ο πρόεδρος των Βετεράνων δασκάλων Αλέκος Δόσης έκαμε ένα εξαιρετικό χαιρετισμό ώστε να ενώσει τις καρδιές όλων μας, καθώς στην αίθουσα υπήρχαν και πολλοί προσκεκλημένοι που δεν ήταν δάσκαλοι.

Παρατηρώντας τους εκπαιδευτικούς, που απολάμβαναν το γλέντι, όπως όλοι μας, καμάρωνα διπλά για την καταγωγή μου.

Ήταν οι άνθρωποι που δίδαξαν στα σχολεία του βουνού και του κάμπου, του χωριού και την πόλης, σε δύσκολες εποχές στη χώρα μας.

Και τώρα γεμάτοι περηφάνια διασκέδαζαν με μια επινίκια, θα έλεγα θωριά.

Οι καιροί είναι δύσκολοι. Πότε δεν ήταν για την Ελλάδα μας;

Και οι δάσκαλοι κρατούσαν πάντα πρώτοι στις ελληνικές κοινωνίες, το φάρο της γνώσης για τα ελληνόπουλα. Και ύψωναν το ανέσπερο φως που μας κληροδοτήθηκε από τη μεγάλη ιστορία μας.

Για τη γνώση μας, χρειάστηκε να συναντήσουμε πολλούς δασκάλους στη ζωή μας.

Μπορεί να ξεχάσαμε τους περισσότερους αν όχι όλους.

Θα μένει, όμως, πάντα στην καρδιά μας η πρώτη μας δασκάλα. Η πρώτη και η παντοτινή.

Συγχαίρω τους δασκάλους για την εξαιρετική εκδήλωση.

Και τους ευχαριστώ για τα συναισθήματα που μου προκάλεσαν.

Βάσω Τζιάλλα Δαφνή

Ιατρός

Ρευματολόγος Παθολόγος

Η Διεύθυνση Τροχαίας του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας, λόγω των δυσμενών καιρικών φαινομένων, που επικρατούν σε διάφορες περιοχές της χώρας, υπενθυμίζει στους οδηγούς και στους χρήστες του οδικού δικτύου, τις παρακάτω χρηστικές συμβουλές:

• Φροντίζω το όχημά μου να έχει αντιολισθητικές αλυσίδες.

• Χρησιμοποιώ πάντα τις αντιολισθητικές αλυσίδες. όπου υπάρχουν ειδικές συνθήκες κυκλοφορίας (παγετός, κ.λπ.).

• Φορώ πάντα τη ζώνη ασφαλείας.

• Ενημερώνομαι για τον καιρό και την κατάσταση του οδικού δικτύου πριν ξεκινήσω.

• Ελέγχω την καλή λειτουργία των συστημάτων του αυτοκινήτου μου.

• Φροντίζω ώστε να είναι εφοδιασμένο το αυτοκίνητο με αρκετά καύσιμα.

• Μειώνω ταχύτητα και να αφήνω αρκετή απόσταση από το προπορευόμενο όχημα για να μπορώ να σταματήσω με ασφάλεια.

• Δε φρενάρω απότομα γιατί υπάρχει κίνδυνος να εκτραπώ της πορείας μου. Με τον ίδιο τρόπο να λειτουργώ και όταν πρόκειται να επιταχύνω ή να στρίψω.

• Έχω αναμμένα τα φώτα πορείας για να γίνομαι πιο εύκολα αντιληπτός, ιδιαίτερα όπου δεν υπάρχει μεγάλη ορατότητα.

• Διατηρώ τα φώτα και τους υαλοκαθαριστήρες του οχήματός μου πάντα καθαρούς.

• Οδηγώ με χαμηλή ταχύτητα για να έχω τη δυνατότητα ελέγχου του οχήματός μου.

• Είμαι ιδιαίτερα προσεκτικός όταν διασχίζω γέφυρες, ανισόπεδες διαβάσεις και δρόμους που δεν είναι πολυσύχναστοι.

• Αν οδηγώ σε επαρχιακό δρόμο, αποφεύγω τους χιονισμένους χωματόδρομους.

• Έχω στο νου μου ότι ενδεχομένως χρειαστεί πολύ μεγαλύτερος χρόνος για να ακινητοποιήσω το όχημά μου όταν οδηγώ σε παγωμένο δρόμο.

Εάν ακινητοποιηθεί το όχημά μου:

• Δεν προσπαθώ να «γκαζώσω» για να απεγκλωβιστώ, γιατί οι τροχοί κινδυνεύουν να εισχωρήσουν ακόμα πιο βαθιά ειδικά σε πολύ χιονισμένα σημεία.

• Μετακινώ δεξιά και αριστερά τους τροχούς μερικές φορές προκειμένου να διώξω το χιόνι από τους τροχούς.

• Ειδοποιώ αμέσως τις αστυνομικές αρχές.

• Παραμένω στο αυτοκίνητό μου και να ανάβω τη μηχανή για 10 λεπτά ανά ώρα, ελέγχοντας ότι η εξάτμιση είναι καθαρή από χιόνι.

Σε περίπτωση που μετακινούμαι εκτός πόλεως:

• Φροντίζω, πριν ξεκινήσω, να ενημερωθώ για τον καιρό και την κατάσταση του οδικού δικτύου.

• Προγραμματίζω το ταξίδι μου, έτσι ώστε να μη συμπέσει με την αιχμή των καιρικών φαινομένων.

• Ελέγχω την καλή λειτουργία των συστημάτων του αυτοκινήτου μου.

• Βεβαιώνομαι ότι το ρεζερβουάρ του αυτοκινήτου μου είναι γεμάτο καύσιμα.

• Φροντίζω να έχω μαζί μου κουτί πρώτων βοηθειών.

Σε περίπτωση που μετακινούμαι μέσα στην πόλη:

• Προτιμώ τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς.

• Κινούμαι με ιδιαίτερη προσοχή και ακολουθώ τις υποδείξεις των Τροχονόμων.

• Αποφεύγω τις άσκοπες μετακινήσεις.

Γράφει ο ΑΝΤ.ΦΟΥΣΑΣ

Δικηγόρος Αθηνών – πρώην Υπουργός

---------.---------

Αυτά που συνεχίζουν να συμβαίνουν και σήμερα στη χώρα μας είναι ακατανόητα και ιδιαίτερα προκλητικά. Από τη μία πλευρά, λόγω του Μνημονίου και της Τρόϊκας, μειώνονται καθημερινά οι μισθοί και οι συντάξεις των εργαζομένων και συνταξιούχων, νέοι φόροι συνεχώς επιβάλλονται, επιχειρήσεις και καταστήματα κλείνουν, η ανεργία και ιδίως των νέων φτάνει στα ύψη και η οικονομική ύφεση μαραζώνει και απογοητεύει όλους τους Έλληνες.

Από την άλλη πλευρά, το κράτος μας συνεχίζει, ακόμη και σήμερα, να είναι, δυστυχώς, αδιόρθωτο και προκλητικά σπάταλο. Προς επιβεβαίωση αυτού του γεγονότος θα μπορούσα ν΄ αναφερθώ σε πολλά και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά σημερινά παραδείγματα του δημόσιου βίου μας, όπως ιδίως στο πολυπληθές Υπουργικό Συμβούλιο (50 υπουργοί, ενώ στην Ιταλία είναι μόνο 10), με τους αμέτρητους συμβούλους και άλλους «συνεργάτες».

Θα αναφερθώ, όμως, ιδιαίτερα σε μία μικρή μεν σπατάλη, αλλά πολύ χαρακτηριστική και προκλητική. Σ΄ ένα από τα ταξίδια μου, που κάνω, για επαγγελματικούς λόγους, σε πολλά μέρη της Ελλάδος, διεπίστωσα, ότι δύο διοικητές μικρών επαρχιακών Νοσοκομείων, που πήγαιναν στην Αθήνα για υπηρεσιακούς λόγους, χρησιμοποίησαν στο αεροπλάνο πρώτη θέση, με αυξημένη ασφαλώς δαπάνη του Ελληνικού Δημοσίου. Και το αποκορύφωμα ήταν, ότι όταν φτάσαμε στην Αθήνα, παρέλαβε τους δύο Διοικητές ειδικό λεωφορείο, χωριστά από τους άλλους «κοινούς θνητούς» επιβάτες, και τους μετέφερε στο κεντρικό κτίριο του Αεροδρομίου. Έτσι, όλοι οι υπόλοιποι επιβάτες, που επιβιβάστηκαν σε άλλο αυτοκίνητο, αντελήφθησαν ασφαλώς το «αστείο και προκλητικό» αυτό γεγονός, εξοργίστηκαν και βεβαίως διατύπωσαν την απορία τους, πώς είναι δυνατόν, να συμβαίνουν αυτά και σήμερα, με την τεράστια κρίση στη χώρα μας και που ο λαός μας είναι υποχρεωμένος να υφίσταται τεράστιες θυσίες.

Αντιλαμβάνεται δε κανείς ότι, εάν οι Διοικητές μικρών επαρχιακών Νοσοκομείων δικαιούνται business αεροπορικά εισιτήρια, με τις αυτονόητες, αλλά αδικαιολόγητες δαπάνες, πόσοι άλλοι Αξιωματούχοι του κρατικού μηχανισμού, κάνουν χρήση αυτού του «προνομίου» και άλλων και πόσο μεγάλες μπορεί να είναι οι αδικαιολόγητες σπατάλες.

Όποια, όμως, και εάν είναι η συνολική αυτή δαπάνη, το μείζον θέμα δεν είναι το ύψος της, αλλά το συμβολικό και σημειολογικό γεγονός, ότι το κράτος είναι ανίκανο, να ρυθμίσει τα πολύ απλά αυτά ζητήματα, και ειδικότερα, λόγω της σημερινής οικονομικής κρίσης, να δείξει πρώτο το παράδειγμα συνετής διαχείρισης και σεβασμού του δημοσίου χρήματος και να κόψει όλα αυτά, τα ιδιαίτερα περιττά, και προκλητικά έξοδα όλων ανεξαιρέτως των αξιωματούχων του κρατικού μηχανισμού. Δεν είναι δυνατόν, ο λαός να πένεται και να λιμοκτονεί και η Χώρα να βρίσκεται σχεδόν υπό πτώχευση, και, όμως, κάποιοι κρατικοί λειτουργοί να προκαλούν με τα άνευ λόγου μπίζνες αεροπορικά εισιτήρια και με άλλες απαράδεκτες δαπάνες εις βάρος του Ελληνικού Δημοσίου. Όλα αυτά τα θέματα έχουν και τον εξαιρετικής σημασίας συμβολισμό τους, ότι πρώτο το Κράτος «συμμαζεύει» τα περιττά έξοδά του. Εάν αυτό πρώτα δεν δείξει το καλό παράδειγμα, πως είναι δυνατόν, να αξιώνουμε κατανόηση από τους πολίτες, για συμμόρφωση προς τις «επιταγές» της Τρόϊκας και τις αποφάσεις της Ελληνικής Κυβέρνησης. Είναι δε αυτονόητο, ότι το παράδειγμα, που ανέφερα, δεν στρέφεται κατά των δύο συγκεκριμένων Διοικητών των ισάριθμων επαρχιακών Νοσοκομείων, αλλά κατά των αρμοδίων της Κυβέρνησης, που δεν μπορούν ή δεν θέλουν να ρυθμίσουν, τόσο απλά και αυτονόητα πράγματα και εννοούν να προκαλούν το δοκιμαζόμενο λαό μας.

Σε συνέντευξη τύπου στο Εθνικό Κέντρο για τα Εξαφανισμένα και θύματα εκμετάλλευσης Παιδιά στο οποίο στεγάζεται το Κέντρο Νοτιοανατολικής Ευρώπης καθώς και η «Εθνική Τηλεφωνική Γραμμή για τα Παιδιά SOS 1056» στο Μαρούσι Αττικής, παρουσίασε σήμερα «Το Χαμόγελο του Παιδιού» τον Απολογισμό του έργου του για το έτος 2011 καθώς και τους βασικούς και σημαντικούς στόχους για το 2012.

Στην ομιλία του ο πρόεδρος του Δ.Σ. κ. Κώστας Γιαννόπουλος εξέφρασε την αγωνία και περιέγραψε τις τεράστιες δυσκολίες που καθημερινά βιώνει «Το Χαμόγελο του Παιδιού». Οι πρωτόγνωρες κοινωνικό-οικονομικές συνθήκες στην Ελλάδα, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι το κράτος πρόνοιας & κοινωνικής αλληλεγγύης έχει καταρρεύσει, οδηγούν σε ραγδαία αύξηση των αναγκών που ο οργανισμός καλείται καθημερινά να καλύψει σε όλη την Ελλάδα. Το ευρύ φάσμα δράσεων που έχει αναπτυχθεί από το Χαμόγελο του Παιδιού είναι σήμερα, περισσότερο από ποτέ, απαραίτητο.

Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε: «Το 2011 ήταν εξαιρετικά δύσκολο για Το Χαμόγελο του Παιδιού. Το Φεβρουάριο είχαμε μόλις 1,5 μήνα οικονομικής ζωής. Η ανταπόκρισή όλων στην κραυγή αγωνίας μας ήταν συγκινητική. Χάρη στη συμμετοχή όλων ... τα καταφέραμε! Συντελέστηκε πραγματικά ένα θαύμα!

Το Χαμόγελο του Παιδιού στις πρωτόγνωρες συνθήκες που αντιμετωπίζουμε είναι παρών! Ωστόσο αν και η χώρα βρίσκεται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας, ο κρατικός μηχανισμός σπαταλά δημόσιο χρήμα για να επαναλάβει δράσεις και δομές για τα παιδιά, που ήδη υπάρχουν, λειτουργούν με επιτυχία από το Χαμόγελο και χαίρουν της εμπιστοσύνης των πολιτών. Ενώ παράλληλα, κρατικά ιδρύματα κάνουν έκκληση για παροχή ειδών και υπηρεσιών για να μπορέσουν να στηρίξουν τα παιδιά που φιλοξενούν. Σε αυτή την ανάγκη Το Χαμόγελο του Παιδιού ανταποκρίθηκε άμεσα και σήμερα, παράλληλα με τις δράσεις μας, στηρίζουμε πολλά κρατικά ιδρύματα και άλλους φορείς σε σταθερή βάση.

Θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι οι υπεράνθρωπες προσπάθειές που καταβάλλουμε καθημερινά αναγνωρίζονται τόσο σε εθνικό όσο και διεθνές επίπεδο. Η βράβευση από την Ακαδημία Αθηνών, η 1η θέση στο Κοινωνικό Βαρόμετρο ASBI 2011 είναι γεγονότα που μας έκαναν περήφανους, όχι μόνο εμάς αλλά και όλους όσοι συμμετέχουν και στηρίζουν το Χαμόγελο».

Από τα στατιστικά στοιχεία, που παρουσιάστηκαν διαφάνηκε η τεράστια ανάγκη να συνεχίσουμε το έργο μας με μεγαλύτερη ένταση. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι το έτος 2011:

• Η Εθνική Τηλεφωνική Γραμμή SOS 1056 δέχτηκε 264.375 τηλεφωνικές κλήσεις, κατά μέσο όρο 724 κλήσεις/μέρα

• Για 190 παιδιά που βρίσκονταν σε άμεσο κίνδυνο χρειάστηκε να προχωρήσουμε σε επιτόπια παρέμβαση

• Λάβαμε σοβαρές καταγγελίες κακοποίησης που αφορούσαν σε 844 παιδιά, ηλικίας από βρέφη έως και έφηβους

• Χειριστήκαμε και τα 685 αιτήματα που λάβαμε για υποστήριξη παιδιών που αντιμετώπιζαν σοβαρά προβλήματα υγείας

Μ. Ιατρίδου 2 & Λεωφ. Κηφισσίας 11526 ΑΘΗΝΑ

φαξ 210 6994355 - e- mail : Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Οι υπογεγραμμένοι πολίτες εκφράζουμε τις παρακάτω θέσεις, σαν συμβολή στην υπόψη «διαβούλευση», στα πλαίσια της γενικότερης προσπάθειας μας για προστασία, αποκατάσταση και ορθή διαχείριση των νερών της περιοχής μας.

Προσπάθεια που απορρίπτει τις επιλογές και πρακτικές που αντιστοιχούν σε κοινωνίες της ρύπανσης, του τυχοδιωκτισμού και της συνενοχής και επιδιώκει στάσεις και συμπεριφορές που αντιστοιχούν σε κοινωνίες υπεύθυνων πολιτών, χωρίς επιθετικότητα, αλλά με αλληλεγγύη στον γείτονα, με σεβασμό στα δικαιώματα των νέων και των επόμενων γενεών και με στόχο το καθαρό περιβάλλον, σαν βασική προϋπόθεση για ζωή, εξέλιξη, δημιουργία και ανάπτυξη.

Επισημαίνουμε σε αυτή τη φάση, δύο προβλήματα που παρακάμπτει η Έκθεση, τα οποία πρέπει και ζητάμε να αντιμετωπιστούν και να αποτελέσουν έτσι θεμελιώδεις άξονες του εκπονούμενου Σχεδίου, πέρα από τα σοβαρά θέματα της «φραγματοποίησης» των ποταμών, της υπεράντλησης του υδροφόρου στο Λεκανοπέδιο Ιωαννίνων και της εμπορευματοποίησης του νερού, για τα οποία μένουμε σε αναμονή πιο επεξεργασμένων θέσεων του Σχεδίου.

1) Η ασάφεια του στόχου:

Η «καλή κατάσταση» των υδατικών σωμάτων που αναφέρει η Έκθεση, πρέπει να είναι ξεκάθαρα ορισμένη και κατανοητή από τους πολίτες, οι οποίοι και κυρίαρχα πρέπει και να αποφασίζουν για αυτήν. Αντί αυτού το ζήτημα αποσιωπάται και παραπέμπεται για καθορισμό από τεχνοκρατικές έρευνες εξαιρετικής εξειδίκευσης και αμφίβολης δυνατότητας υλοποίησης, που εξάλλου ΔΕΝ έγιναν μέχρι σήμερα, όπως προβλεπόταν.

Πρόγευση τέτοιων τεχνοκρατικών ερευνών έχουμε για τον Καλαμά, όπου τα αποτελέσματα μιας ενδεικτικής αναγνώρισης μικροχλωρίδας και μικροπανίδας, με χαμηλά ποσοστά δεικτών που αντιστοιχούν σε καθαρά νερά, προσεγγίστηκε όχι σαν προχωρημένη ρύπανση, αλλά σαν φυσικό χαρακτηριστικό του ποταμού!!! Επί πλέον η κατάτμηση κάθε ποταμού σε επί μέρους διαδοχικά υδατικά σώματα, όταν από την δεκαετία του 80 διαφημίζεται η ολιστική παρακολούθηση της ποιότητας, με προηγμένα μαθηματικά μοντέλα, (βλέπε QUAL 2 και Καλαμάς), φαίνεται να είναι όχι μεθοδολογική ανάλυση, αλλά επιλογή «σαλαμοποίησης» ακόμη και της όποιας τεχνοκρατικής έμπνευσης «καλής κατάστασης», για να μαζεύονται νομότυπα τα αμάζευτα της διαχείρισης.

2) Η παραβίαση αρχών προστασίας:

Η Έκθεση αποφεύγει να δηλώσει τις βασικές αρχές με τις οποίες θα γίνεται η διαχείριση των νερών!!!!

Το Σχέδιο Διαχείρισης οφείλει να διακηρύσσει, εφαρμόζει και να σέβεται βασικές αρχές όπως:

- αντιμετώπιση της ρύπανσης στην πηγή και όχι μεταφορά της

- ο «ρυπαντής και πλερωτής»

- αποκλεισμός μεταφοράς νερών μεταξύ λεκανών

- η βροχή στα ποτάμια και οι ακαθαρσίες στο χώμα

Δηλαδή δεν μπορεί να υπάρχουν εξαγωγείς ρύπανσης στους γείτονες (βλέπε Γιάννενα, Παραμυθιά), γιατί κοντόφθαλμα αποφεύγουν την αειφορική επί τόπου διαχείριση των αναγκών τους και επιλέγουν την μεταφορά των προβλημάτων στους γείτονες, ούτε καταναλωτές φυσικών πόρων από γειτονικές λεκάνες, καθηλωμένοι σε υδραυλικές προσεγγίσεις του '50 και '60, ούτε να συνεχίζει η μετακύλιση του λογαριασμού στους άλλους, ξεχνώντας πλήρως το εξωτερικό κόστος της ρύπανσης ή αγνοώντας την απώλεια αναπτυξιακών δυνατοτήτων των γειτόνων (αποθετικές ζημίες). Ούτε βέβαια μπορεί να ορίζονται κατά το κέφι της όποιας διοίκησης ή τεχνοκρατών οι λεκάνες, με συνενώσεις στη βάση ανακλητών τεχνικών έργων (σήραγγα Λαψίστας, που συνδέει το Λεκανοπέδιο Ιωαννίνων με τον Καλαμά) ή σκοπιμοτήτων (Άραχθος κοινή λεκάνη με Λεκανοπέδιο Ιωαννίνων (;) ή Αχέροντας κοινή λεκάνη με Λούρο επειδή χύνονται και οι δυο στο Ιόνιο;;;).

Ιδιαίτερα όμως ζητάμε το Σχέδιο να βάλει μια τομή στην πρακτική της χρήσης των εσωτερικών επιφανειακών νερών σαν αποδεκτών, ακόμη και επεξεργασμένων λυμάτων ή υγρών αποβλήτων.

Το λάθος που ξεκίνησε στις ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις εδώ και 150 χρόνια με την χρήση των ποταμών και λιμνών σαν αποδεκτών των λυμάτων και που είναι η παραβίαση της αρχής «η βροχή στα ποτάμια και οι ακαθαρσίες στο χώμα», παρά και την παρεμβολή της αντιρρυπαντικής επεξεργασίας, έχει οδηγήσει σε ολοφάνερο αδιέξοδο.

Όπως η χρήση των αποχετευτικών δικτύων ήταν μια αναγκαία, σκόπιμη και συγκλονιστική αλλαγή αναβάθμισης της ζωής των κατοίκων των πόλεων, που την στήριξαν οι κοινωνίες, έτσι και τώρα αντίστοιχα αναγκαίο βήμα είναι η ολοκλήρωση του συστήματος δικτύων και επεξεργασίας, με την ανακύκλωση της τελικής εκροής, αποκλείοντας την διάθεση σε εσωτερικά επιφανειακά νερά (λίμνες, ποτάμια).

Ένα βήμα που σίγουρα θα ξαναστηρίξουν οι κοινωνίες και που μπορεί, για τους μεγάλους οικισμούς, να κλιμακωθεί χρονικά στην υλοποίηση του ανά 6ετία, με τις αναθεωρήσεις του Σχεδίου, ξεκινώντας για παράδειγμα με την υποχρέωση ανακύκλωσης των θερινών εκροών.

Ο Καλαμάς, που με περισσή βεβαιότητα οι τότε διαχειριστές προβλέπανε ότι θα παραμείνει κατηγορίας πόσιμου νερού, είναι βέβαιο ότι δεν αντέχει άλλη διαχείριση με ρόλο αποδέκτη, όπως και τα άλλα νερά της Ηπείρου.

Ως πολίτες της περιοχής που αγωνίστηκαν για καθαρό Καλαμά, ζητάμε και στηρίζουμε αυτόν τον ορθολογισμό στην διαχείριση των νερών και θα απορρίψουμε κάθε Σχέδιο χωρίς χειροπιαστό στόχο, τον οποίο κυρίαρχα θα καθορίζουν οι τοπικές κοινωνίες και χωρίς αρχές στην διαμόρφωση και εφαρμογή του.

Ονοματεπώνυμο Τόπος Ιδιότητα

Φώτσης Θωμάς Πολύδροσο Θεσπρωτίας Χημικός Μηχανικός

Αλεξίου Παύλος Ηγουμενίτσα Πολιτικός Μηχανικός

Πασιάκος Μιχάλης Σαγιάδα Γραμματ. ΤΟΕΒ Σαγιάδας

Χεκίμογλου Αχιλλέας Ηγουμενίτσα Πολιτικός Μηχανικός

Ζήκος Νίκος Ιωάννινα Περιφερειακός Σύμβουλος Περιφέρειας Ηπείρου

Φάτσιος Άλκης Ηγουμενίτσα Δικηγόρος

Ζώης Μίλτος Αβαρίτσα Θεσ/τίας Φυσικός

Χόβολος Θεόδωρος Παραμυθιά Κτηνίατρος

Κρίμη Βαλεντίνα Πάργα Πάργα

Παπαδόπουλος Νίκος Ηγουμενίτσα Πρόεδρ. Συλ. Φοιτητών

Κώτσης Νίκος Αμμουδιά Πρέβεζας Επαγγελματίας

Τζέρπος Νίκος Ηγουμενίτσα Φυσικός

Γοδέβενος Γιώργος Ιωάννινα Μηχανολ. Μηχανικός

Mάκος Βασίλης Πολύδροσο Θεσπρωτίας Μαθηματικός

Φλίντρας Χάρης Ιωάννινα Αρχιτέκτων Μηχανικός

Κωνσταντίνης Αλέξανδρος Ηγουμενίτσα Περιβαλλοντολόγος

Δρόσος Νίκος Ιωάννινα Ηλεκτρολ. Μηχανικός

Σταμάτη Ντίνα Πολύδροσο Θεσπρωτίας

Μακρίδης Γιάννης Ιωάννινα Μαθηματικός

Μαρτίνης Δημήτριος Πολύδροσο Θεσπρωτίας Ιερέας

Σταύρου Σωτήρης Ηγουμενίτσα Ηλεκτρολόγος ΣΜΑ

Γράβος Βαγγέλης Κούρεντα Ιωαννίνων Αρχιτέκτων Μηχανικός

Μανουσάκης Λεωνίδας Ηγουμενίτσα Φοιτητής

Ράφτης Χρήστος Χουλιαράδες Ιωαννίνων Επαγγελματίας

Πέτσης Τάκης Ηγουμενίτσα Μαθηματικός

Ράπτης Χριστόφορος Κυπάρισσος Θεσ/τίας Αγρότης

Χεκίμογλου Ακης Νέα Σελεύκεια Οικοδόμος

Λιαμπότης Σωτήρης Μαυρούδι Ηγουμενίτσας Οικοδόμος

Τσακτσίρας Κώστας Κούρεντα Ιωαννίνων Δασολόγος Περιβαλλοντολόγος

Κούρτη Ιουλία Νέα Σελεύκεια Εκπαιδευτικός

Λαμπρίδου Μαρία Ηγουμενίτσα Εκπαιδευτικός

Τσακανίκας Γιώργος Ιωάννινα Κτηνίατρος

Σιούτης Σπύρος Πρέβεζα Υπάλλλος Π. Ε. Πρέβεζας

Καρούμπης Σπυρίδων Πολύδροσο Θεσπρωτίας

Βούρτη Αναστασία Κέρκυρα Γεωπόνος

Μάκος Λουκάς Πολύδροσο Θεσπρωτίας Ηλεκτρονικός

Κωστής Νίκος Ιωάννινα Εκπαιδευτικός

Γράβος Χρήστος Κούρεντα Ιωαννίνων Επαγγελματίας

Υ.Γ.

Η Έκθεση Επισκόπησης Σημαντικών Θεμάτων Διαχείρισης Νερών Ηπείρου έχει αναρτηθεί για «διαβούλευση στον ιστότοπο wfd.ypeka.gr. Στις 2-12-2011 έγινε η πρώτη παρουσίαση του Σχεδίου στην αίθουσα του ΤΕΕ-Τμ. Ηπείρου. Η πρώτη προθεσμία για την υποβολή απόψεων έληξε την 31η Δεκεμβρίου 2011, οπότε και κατατέθηκε το ανωτέρω κείμενο. Η «διαβούλευση» συνεχίζεται.

Το όλο Σχέδιο αφορά μεταξύ των άλλων όλο το υδάτινο δυναμικό της Ηπείρου και με βάση την πρώτη ανάγνωση και από την παρουσίασή του προκύπτει ότι η Έκθεση παρακάμπτει θεμελιακά ζητήματα, πέραν του άστοχου και με σκοπιμότητες σχεδιασμού.

Επειδή η υιοθέτηση του Σχεδίου αυτού μπορεί να αποτελέσει την νομοθετική ταφόπετρα για το μέλλον των υδάτινων στοιχείων της περιοχής, θα πρέπει να αντιδράσουμε, με πρώτη ενέργεια την υποβολή απόψεων.

Καλούμε λοιπόν πολίτες και συλλογικότητες να υποβάλλουν τις απόψεις τους στο e- mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε., έτσι ώστε το ΥΠΕΚΑ να «βομβαρδιστεί» και λαμβάνοντας υπόψη την ιστορία αγώνων αυτού του τόπου να αναγκασθεί να αναθεωρήσει βασικές πλευρές του σχεδιασμού του.